«Μωρέ αλλάζει ο άνθρωπος;;» είναι μια φράση που ακούμε συχνα να μας λένε στην καθημερινότητα μας αλλά ακούγεται ακόμα και στις θεραπευτικές συναντήσεις.

Βέβαια το πόσο γενικό και αόριστο είναι το ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει φαίνεται από το γεγονός ότι δεν ξέρουμε ακριβώς πως έγινε αυτός ο άνθρωπος ώστε να πούμε εάν αλλάζει τελικά ή όχι.

Όμως για μένα το ερώτημα που θέτω είναι το τί θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε σε έναν άνθρωπο. Πιθανόν αυτό που εμείς θεωρούμε ή βλέπουμε ότι πράττει λανθασμένα…

Άρα καταλήγουμε στο αυτονόητο συμπέρασμα ότι δεν θέλουμε να αλλάξουμε τον άνθρωπο αλλά συγκεκριμένες μορφές και χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς του που λειτουργούν ενάντια είτε στον ίδιο είτε σε άλλους.

Η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου όπως έχει διαμορφωθεί νωρίς στην ζωή του δεν είναι πρόβλημα, πρόβλημα είναι οι συμπεριφορές και η στάση ζωής που έχει αναπτύξει και τον καθιστά «προβληματικό». Στόχος δεν είναι να αλλάξουμε την προσωπικότητα του ανθρώπου αλλά αντιθέτως να βρει αυτό που τον κάνει δυσλειτουργικό ώστε να το διορθώσει μέσω μίας εσωτερικής αναδόμησης.

Η απάντηση στο ερώτημα εάν αλλάζουμε είναι «Ναι, προφανώς και αλλάζουμε!». Ποιός θυμάται τον εαυτό του στα 15 και μετά στα 25 και μετά στα 35 κτλ.;; Δεν άλλαξε όλα αυτά τα χρόνια;; Ναι άλλαξε. Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, άλλαξαν οι εμπειρίες του, η στάση ζωής και ο τρόπος που βλέπει τα πράγματα. Αυτός που δεν αλλάζει είναι αυτός που θεωρεί ότι δεν έχει πρόβλημα και πρόβλημα έχουν όλοι οι άλλοι γύρω του. Αυτοί οι άνθρωποι δυστυχώς για τους ίδιους πρώτα απ όλα δεν αλλάζουν. Όλοι οι άλλοι όμως εφόσον συνειδητοποιήσουν ότι θέλουν να αλλάξουν τότε μπορούν και να αλλάξουν και η διαδικασία της αλλαγής είναι ένα όμορφο ταξίδι που μας γεμίζει νέες εμπερίες και μας κάνει σοφότερους τόσο ψυχικά όσο και πνευματικά.