Το άγχος μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα «συναίσθημα επιβίωσης» που υπάρχει σε όλους καθώς έχει έναν εξελικτικό ρόλο και μέσω αυτού του συναισθήματος ο εγκέφαλος μας προειδοποιεί για μια κατάσταση που μπορεί να γίνει επικίνδυνη για εμάς. Το χαρακτηρίζουν συναισθήματα  έντονης ανησυχίας και έντασης και τα αυξημένα επίπεδα αδρεναλίνης δημιουργούν υψηλή αρτηριακή πίεση, ταχυκαρδία και εγρήγορση. Θα αναρρωτηθεί όμως κάποιος, πώς γίνεται συναίσθημα επιβίωσης ξαφνικά να γίνεται εμπόδιο στην καθημερινότητα μας;

Το πρόβλημα δεν έγκειται στο ίδιο το συναίσθημα, αλλά στις σκέψεις που προηγούνται αυτού. Έτσι το άγχος μπορούμε να το χωρίσουμε σε «παραγωγικό & αντιπαραγωγικό άγχος».

Οι άνθρωποι που πάσχουν από αγχώδεις διαταραχές διατηρούν αυξημένα επίπεδα αντιπαραγωγικού άγχους. Ουσιαστικά λαμβανουν ως απειλή σκέψεις και ανησυχίες σχετιζόμενες με την καθημερινότητά τους και το πλαίσιο στο οποίο ανήκουν.

Πολλές φορές δεν μπορούν καν να προσδιορίσουν τί πραγματικά τους ανησυχεί και η συνεχιζόμενης επαφή τους με τον αόριστο απειλητικό παράγοντα τους οδηγεί στη συνεχιζόμενη ανησυχία που συνήθως εκφράζεται και με σωματικά συμπτώματα όπως εφίδρωση, τρέμουλο , ζάλη, ταχυκαρδία, πονοκεφάλους κτλ .

Στο άγχος οφείλονται οι κρίσεις πανικού, οι φοβίες και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.